Ze hebben daarom de krachten gebundeld en een open brief geschreven aan de regering, Tweede Kamer en zorgverzekeraars.

De afgelopen tien jaar hebben de verslavingszorginstellingen grote vooruitgang laten zien door een verbeterede aanpak en betere behandelmethoden. Zo is er minder criminaliteit door drugs- en drankoverlast en zijn er meer cliënten in een stabiele woon- en werksituatie terechtgekomen. De ondernemingsraden denken dat ze met de bezuinigingen weer ‘terug naar af’ gaan. Veel verslavingsinstellingen moeten door deze bezuinigen inkrimpen op goed opgeleid personeel, in de wetenschap dat binnen nu en vijf jaar er juist een personeelstekort ontstaat vanwege de vergrijzing.

Ook vrezen de ondernemingsraden van de verslavingszorginstellingen dat grote groepen gebruikers een behandeling van hun verslaving achterwege laten, omdat zij die niet kunnen betalen en andere keuzes maken. 'Dan moeten ze maar niet gebruiken' is een veelgehoorde dooddoener die wereldwijd allang achterhaald is door de wetenschap. Vergeten wordt dat verslaving een chronische ziekte is, met grote impact op de cliënt en zijn familie, die evenveel recht verdient om behandeld te worden als welke andere ziekte dan ook, aldus de ondernemingsraden in de brief.

Ze verwachten dat de kosten juist hoger uitvallen dan de bezuinigingen in de verslavingszorg opleveren. Immers, gebruikers zullen vanwege ernstige gezondheidsklachten een beroep gaan doen op de algemene ziekenhuizen of dure crisisopvangvoorzieningen, zo redeneren zij.

In de geestelijke gezondheidszorg moet met 600 miljoen bezuinigd worden. De ondernemingsraden vinden dit disproporioneel, omdat de GGZ maar 10 procent van alle zorgkosten voor zijn rekening neemt in ons land.